Van bakker naar Systemisch coach! Een logisch gevolg.

 

 

 

 

Het is mei 2013 en mijn leven als bakker is voorgoed voorbij. Diagnose bakkersastma zet een flinke streep onder 32 jaar bakker zijn, waarvan 21 jaar een eigen brood en banket-bakkerij. Gekscherend zeg ik nog vaak dat ik geboren ben in een meelzak, en eigenlijk is dat ook zo. Als kleine jongen ben ik groot gebracht in de bakkerij van mijn ouders net zoals mijn vader is grootgebracht in de bakkerij van zijn vader, mijn opa. De diagnose betekende ook een einde van 3 generaties bakkers. Nu jaren later kijk ik terug op een zoekende en vooral leerzame tijd en nu pas voel ik welke impact deze periode voor mij heeft gehad. Vol passie, doorzettingsvermogen en een groot verantwoordelijkheidsgevoel ben ik op zoek gegaan naar een baan die me dezelfde voldoening zou geven als het bakken van brood. Als bakker was ik een vormgever, creatief, eigenzinnig, een selfmade man en bakte met liefde voor het ambacht dagelijks brood. Mijn nieuwe baan moest dezelfde ingrediënten bevatten, maar ik had werkelijk geen flauw idee welk beroep aan die voorwaarden zou kunnen voldoen. Uiteindelijk is het goed gekomen maar het heeft een hele tijd geduurd.

 

De belangrijkste les wat ik heb geleerd is om hulp te durven vragen op moeilijke momenten, want ik liep vast op heel veel fronten. Met tijden was ik niet te genieten, boosheid, frustratie, fysieke ongemakken, gekwetst ego en een (te) groot verantwoordelijkheidsgevoel hebben voor veel onrust gezorgd. Ik kan het wel alleen, laat me maar! Alles komt goed was de slogan, om maar te verbloemen dat ik regelmatig mijn twijfels had of het wel goed zou komen. Om maar niet te spreken over de angst wanneer het echt niet goed zou komen! Het roer moest om, maar dat niet alleen. 3 generatie bakkers daar zette ik ook een streep onder. Schuldgevoel en schaamte aan iets waar ik eigenlijk niets aan heb kunnen doen, tenminste dat dacht ik. Tijdens mijn opleidingen als systemisch coach en familieopsteller is het thema loyaliteit naar mijn ouders vaak ter sprake gekomen. Loyaal zijn aan je familiesysteem kan ervoor zorgen dat je jezelf opoffert. Je doet er alles aan om maar niet te falen en dus trouw te blijven aan het systeem. In mijn geval heb ik te lang de signalen genegeerd en mijn hoofd in het zand gestoken. Mijn ego en schaamte was te groot om daar aan toe te geven. Een harde leer les maar ik wilde perse bakker blijven, maar eigenlijk was ik te loyaal naar mijn ouders toe om hen en mezelf maar niet teleur te stellen. Totdat ik het letterlijk te benauwd kreeg en ik geen andere keus meer had dan te stoppen!

 

Ongeveer 25 jaar geleden ben ik voor het eerst in aanraking gekomen met systemisch werk/familieopstellingen en tijdens mijn eerste opstelling werd al meteen duidelijk dat ik zou stoppen met dat wat ik dacht dat ik het liefste deed,....het bakken van brood! Stoppen om uiteindelijk verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen leven in plaats van dat van een ander. Tijdens mijn eerste ervaring met familieopstellingen was ik diep onder de indruk van deze werkvorm. De wijze waarop ik inzichten heb gezien, gevoeld en ervaren helpen me nu nog steeds om keuzes te maken. Door deze ervaring heb ik gezien wat onbalans in een familiesysteem teweeg kan brengen. Als kind van een vader met een oorlogtrauma heb ik me vaak als redder opgesteld. De zwaarte in ons gezin willen opvrolijken en helpen daar waar het nodig was. Systemisch gezien heb ik me destijds boven mijn ouders gezet, om voor hen te zorgen en om letterlijk hun lasten te dragen. Met als gevolg dat ik op latere leeftijd mij heb verloren in mijn werk om zo nog steeds gezien en gehoord te worden door mijn ouders. Net zoals mijn vader dat heeft gedaan voor zijn ouders en zijn vader weer voor zijn ouders. De loyaliteit van een kind gaat ver, heel ver...!


Nu kan ik het gelukkig allemaal vanuit een ander perspectief zien, als een volwassen man. Maar jaren geleden heb ik moeten leren wat het eigenlijk betekend om man te zijn. Wat er eigenlijk van je wordt verwacht als man. Geleerd om grenzen te zetten en verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen leven. Mannenwerk heeft mij hier enorm mee geholpen. Mede daarom organiseer ik regelmatig mannenwerk opstellingsdagen waarbij het man zijn en het familiesysteem centraal staan.  

 

Al met al heeft de diagnose mij geholpen om verder te komen dan de 4 muren waartussen ik elke nacht brood bakte. Van kluizenaar midden in de nacht naar systemisch coach waarbij ik me mezelf volledig moet laten zien. Mijn passie heb ik inmiddels gevonden door het coachen (opnieuw vormgeven) van gedachtes en patronen bij mijn cliënten en deelnemers. Creatief omgaan wanneer ik het gevoel heb dat ze hun kop in het zand steken en niet luisteren naar de signalen die zich aandienen en door opstellingen inzichten geven in hun systeem.  

 

Uiteindelijk komt alles goed en heb ik de liefde voor een ambacht weer gevonden, Systemisch werk. Systemisch werk/ familieopstellingen heeft alle ingrediënten in zich waar ik naar op zoek was. 

 

Mijn verhaal staat ook in het boek ademnood uitgegeven door Longalliantie Nederland. 

Inmiddels geef ik al jaren adem-ervarings-workshop

Tijdens deze workshop ervaar je de kracht van je ademhaling. Uit ervaring weet ik wat de kracht van ademen voor iemand kan betekenen. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Please reload

Please reload

RECENTE BERICHTEN

October 14, 2018

Please reload

Wilbert Rutten
Hoverhofweg 7
5926RC (Hout-Blerick) Venlo

Tel.: 0773968574
Mobiel: 0620098486

E-mail: info@wilbertrutten.nl

kvk: 58621830